أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّیْطَانِ الرَّجِیمِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ * الْحَمْدُ لِلَّهِ ربّ الْعالَمِینَ *الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ * مالِکِ یَوْمِ الدِّینِ * إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَ إِیَّاکَ نَسْتَعِینُ * إهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِیمَ * صِراطَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَ لَا الضَّالِّینَ *

توکل به خدا می‌کنیم و چند کلامی را درباره معرفت امام زمان(عج) خدمت دوستان مطرح می‌کنیم. در احادیث اهل بیت عصمت و طهارت(ع) معرفت امام زمان بزرگ شمرده شده است. ما به معرفت امام زمان بسیار دعوت شده ایم. در حدیثی نقل شده است که من مات و لم یعرف امام زمانه مات میتتا جاهلیا1 کسی که بمیرد و به امام زمان خودش معرفت نداشته باشد به مرگ جاهلی از دنیا رفته است. خب این واژة "معرفت" که در این حدیث مطرح گردیده، چه معنایی دارد، در این حدیث معرفت به چه معنا است که اگر آن را داشته باشیم، رستگاریم و اگر آن را نداشته باشیم و فوت کنیم، به مرگ جاهلی از دنیا رفته ایم. در حدیث دیگری در باره حضرت زهرا(س) اینطور داریم: من عرف فاطمه حق معرفتها فقد ادرک لیله القدر2 کسی که نسبت به حضرت فاطمه(س) معرفت داشته باشد، آنطور که حق معرفت او است، چنین فردی شب قدر را درک کرده است.

یعنی به نظر می‌رسد که در این حدیث معنای واژة "معرفت" با معنای واژة "درک"، یکی گرفته شده است. آیا واقعا همین طور است؟ در سوره نمل آیه 93، خداوند به سید ما رسول الله(ص) می‌فرماید وَ قُلِ الْحَمْدُ لِلّهِ یا رسول الله حمد خدا را بجا بیاور، زیرا سَیُریکُمْ آیاتِهِ فَتَعْرِفُونَها3 ما به زودی آیات را به شما نشان می‌دهیم تا نسبت به آنها معرفت پیدا کنید. این آیه از "آیات المهدی" است، یعنی یکی از آیاتی است که مربوط به حوالی ظهور امام زمان است. خداوند این موضوع را ـ یعنی اینکه آیات را به صورتی به انسان نشان ‌دهد که انسان نسبت به آنها معرفت پیدا کند ـ آنقدر عظیم شمرده که قبل از مطرح کردن این نعمت، می‌فرماید: ابتدا حمد خدا را بجا بیاور. انسان با خود می‌اندیشد که خداوند در قرآن نعمات بسیاری را مطرح می‌کند ولی به ازای هر نعمتی نمی‌فرماید حمد بجا بیاور. و از خود سئوال می‌کند: مگر موضوع مطروحه در این آیه چیست که خداوند قبل از مطرح نمودن آن، می‌فرماید: ابتدا حمد خدا را بجا بیاور؟! مشابه این رفتار را ما در سوره حمد داریم. می‌گوئیم بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ ـ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعالَمینَ کلام را با حمد خدا شروع می‌کنیم و جالب است! در انتهای سوره هم صحبت از نعمات و آن هم بهترین نعمات است. یعنی آن نعماتی که "اهل صراط المستقیم" واجد آن هستند. اگر این مطلب در سوره حمد مطرح است یعنی "باب" آن به روی مردم باز شده است، لذا ما در ابتدای سورة حمد، حمد خدا را بجا می‌آوریم. خب، سراغ مطلب مد نظرمان بیاییم. عرض می‌کردیم: این "معرفت" چیست؟ چرا خداوند اینقدر برای آن قیمت قائل است. در احادیث فراوانی نقل می‌شود که: من عرف نفسه فقد عرف ربه4 و این حدیث با واژه‌ها و یا با حروف مختلفی نقل شده است. یعنی اگر انسان نسبت به "خودش" معرفت پیدا کند، نسبت به "ربّ خود" نیز معرفت پیدا کرده است. این معرفت چیست که اگر انسان نسبت به خودش داشته باشد، همان زمان نسبت به رب خود هم دارد....

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله ربّ العالمين و توکلت علی الله و اعتصمت بحبل الله

« بچه های فاطمه (س) ، پیش چشم فاطمه (س) »

مادرجان! دوست داشتیم ندای 1400 سال غربت شما را لبیک بگوییم. اگر به در خانه انصار و مهاجر رفتید و هیچ جوانمردی در بین آنها پیدا نشد که به دنبال شما حرکت کند و یاور شما باشد در این زمان عدة قلیلی هستند که می خواهند تمام هستی شان را برای شما بگذارند. الرعد / 18 : لِلَّذينَ اسْتَجابُوا لِرَبِّهِمُ الْحُسْني وَ الَّذينَ لَمْ يَسْتَجيبُوا لَهُ لَوْ أَنَّ لَهُمْ ما فِي اْلأَرْضِ جَميعًا وَ مِثْلَهُ مَعَهُ لاَفْتَدَوْا بِهِ أُولئِکَ لَهُمْ سُوءُ الْحِسابِ وَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمِهادُ.

مادرجان! می دانیم از مجرای وجود فرزندان شما حق نازل شده است. ما می دانیم که شما دیگر راضی نیستید که حق در برابر هیچ گنگ و کر و کوری مهجور بماند. می دانیم که اینبار فرزندان خود را به عمق فرستاده ای ، آنها را نازل کرده ای تا آنها حقوق از دست رفته شما را احیاء کنند. الرعد / 19: أَ فَمَنْ يَعْلَمُ أَنَّما أُنْزِلَ إِلَيْکَ مِنْ رَبِّکَ الْحَقُّ کَمَنْ هُوَ أَعْمي إِنَّما يَتَذَکَّرُ أُولُوا اْلأَلْبابِ

مادرجان! با شما عهد بسته ایم که در دنیا یاور شما باشیم. ما با شما عهد بسته ایم که در هر شرایطی متصل به شما باشیم. ما عهد بسته ایم که جز به شما به چیز دیگری فکر نکنیم و دل نبندیم. الرعد/20: الَّذينَ يُوفُونَ بِعَهْدِ اللّهِ وَ لا يَنْقُضُونَ الْميثاقَ

شما در قرآن مي‌خوانيد، إِنَّ کَيْدَ الشَّيْطانِ کانَ ضَعِيفاً، لکن بشرط اين که شما در پناه ولايت باشيد. شما زير عباي امام زمان(عج) ‌باشيد. آن موقع إِنَّ کَيْدَ الشَّيْطانِ کانَ ضَعِيفاً

طلوع خورشید از مغرب، از آیات آخرالزمان

(پیرامون مفهوم طلوع خورشید از مغرب در کلام اهلبیت عصمت و طهارت ع)

بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین و توکلت علی الله

تمام انبیاء و رسل(ع) در تمام مدت نبوت و رسالت شان و همچنین همۀ خوبان در طول سیر نظام بشر، از زمان آدم(ع) تاکنون، در پی ظهور خداوندی خدا، در قالب مُلک اهل بیت(ع)، توسط امام زمان(عج) بوده اند! همۀ این بزرگواران سعی و عزم خود را برای معرفی اهل بیت(ع) به مردم، آشنایی مردم با اهل بیت(ع) و دعوت و حرکت به سوی آنها گذاشته اند.[1] خداوند چگونگی این ماجرا را در بخش های مختلف قرآن تبیین کرده است؛ در آیات مربوط به آدم(ع)، نوح(ع)، ابراهیم(ع)، موسی(ع) و عیسی(ع).

برای نمونه می خواهیم به یک موضوع و یک آیه از آیات آخرالزمان بپردازیم و بفهمیم که این بزرگواران چگونه در سرزمین های آینده مُلک خداوندی ساکن بوده اند و برای مادی کردن و معرفی این مُلک تلاش می کرده اند؟

وقتی به احادیث و کلام اهل بیت(ع)، پیرامون خود اهل بیت(ع) نگاهی اجمالی می کنیم، می بینیم که نشانه هایی را برای ظهور امام مهدی(عج) بیان می نمایند. از جملۀ این نشانه ها «طلوع خورشید از مغرب» است. امام باقر(ع) می فرمایند: «بزودي شما در آخرالزمان آيات را مي بينید. دابة الأرض، دجال، نزول عيسي بن مريم(ع) و طلوع خورشيد از مغرب از آن آيات است»[2]. با تعجب می پرسیم: طلوع خورشید از مغرب؟! این چه آیه ای است دیگر؟ یعنی یک روزی خورشید به جای اینکه از مشرق طلوع کند، از مغرب طلوع می کند؟ در این صورت بر طبق قوانین منظومۀ شمسی، باید سرنوشت کرۀ زمین و دیگر سیارات به تباهی بیانجامد! در سیر چرخش خورشید و زمین باید تغییراتی ایجاد شود و تبعۀ این تغییر، نابودی آنها خواهد بود. مفهوم طلوع خورشید از مغرب چیست؟ چگونه خورشیدی از مغرب طلوع می کند؟ و چه شرایطی باید برای آن ایجاد شود؟ اگر طلوع خورشید از مغرب یکی از «أشراط الساعة»[3] می باشد، باید در قرآن تبیین شده باشد، زیرا قرآن «تِبْيانًا لِکُلِّ شَيْ‏ء»[4] است. پس حتماً می توان در قرآن طلوع خورشید از مغرب را جستجو کرد و آن را پیدا کنیم.

وقتی در قرآن وارد می شویم و دنبال واژه و مفهوم مشرق و مغرب می گردیم، می بینیم که مشرق و مغربِ عالم اهل بیت(ع) می باشند، همانطور که خودشان ذیل آیۀ «رَبُّ الْمَشْرِقَيْنِ وَ رَبُّ الْمَغْرِبَيْن» می فرمایند. امام صادق(ع) می فرمایند: «مَشرِقَینِ» عالم آقا رسول الله(ص) و مولا امیرالمؤمنین(ع) هستند و «مَغرِبَین» امام حسن(ع) و امام حسین(ع)! [5] همین طور مصداق واژه های ماه، خورشید و ستاره نیز در قرآن اهل بیت(ع) می باشند. در ذیل آیات ابتدایی سوره شمس، اهل بیت(ع) این موضوع را بیان می نمایند[6]. خب، اگر مشرق و مغرب عالم اهل بیت(ع) هستند و مصداق خورشید نیز اهل بیت(ع) می باشند، این نتیجه را می توان گرفت که منظور از طلوع خورشید از مغرب نیز اهل بیت(ع) هستند! طلوع خورشید از مغرب مربوط به ماجراهای اهل بیت(ع) می باشد که یکی از آیات آخرالزمان است که این طلوع، یعنی این رفتار اهل بیت(ع)، طلوع و رفتاری غیرعادی و خارج از روال معمول می باشد.

«... نور خدا در کشور جلوه گر شده است قدر اين جلوه الهي را بدانيد ...»[1]

«... ما مى دانيم كه اين انقلاب بزرگ كه دست جهان خواران و ستمگران را از ايران بزرگ كوتاه كرد با تأييدات غيبى الهى پيروز گرديد. اگر نبود دست تواناى خداوند امكان نداشت يك جمعيت سى وشش ميليونى با آن تبليغات ضد اسلامى و ضد روحانى خصوص در اين صدسال اخير و با آن تفرقه افكنيهاى بى حساب قلم داران و زبان مزدان در مطبوعات و سخنرانى ها و مجالس و محافل ضداسلامى و ضد ملى به صورت مليت و آن همه شعرها و بذله گوييها و آن همه مراكز عيّاشى و فحشاء و قمار و مسكرات و مواد مخدره كه همه و همه براى كشيدن نسل جوان فعّال كه بايد در راه پيشرفت و تعالى و ترقى ميهن عزيز خود فعّاليّت نمايند به فساد و بى تفاوتى در  پيشامدهاى خائنانه كه به دست شاه فاسد و پدر بى فرهنگش و دولتها و مجالس فرمايشى كه از طرف سفارتخانه هاى قدرتمندان بر ملت تحميل مى شد و از همه بدتر وضع دانشگاهها و دبيرستانها و مراكز آموزشى كه مقدّرات كشور به دست آنان سپرده مى شد با به كار گرفتن معلمان و استادان غرب زده يا شرق زده صددرصد مخالف اسلام و فرهنگ اسلامى بلكه ملى صحيح با نام مليت و ملى گرايى گرچه در بين آنان مردانى متعهد و دلسوز بودند لكن با اقليت فاحش آنان و در تنگنا قرار دادنشان كار مثبتى نمى توانستند انجام دهند و با اين همه و دهها مسائل ديگر از آن جمله به انزوا و عزلت كشيدن روحانيان و با قدرت تبليغات به انحراف فكرى كشيدن بسيارى از آنان ، ممكن نبود اين ملت با اين وضعيت يكپارچه قيام كنند و در سرتاسر كشور با ايده واحد و فرياد اللّه اكبر و فداكاريهاى حيرت آور و معجزه آسا تمام قدرتهاى داخل و خارج را كنار زده و خود مقدرات كشور را به دست گيرد. بنابراين شك نبايد كرد كه انقلاب اسلامى ايران از همه انقلابها جداست ، هم در پيدايش و هم در كيفيت مبارزه و هم در انگيزه انقلاب و قيام . و ترديد نيست كه اين يك تحفه الهى و هديه غيبى بوده كه از جانب خداوند منّان بر اين ملت مظلوم غارت زده عنايت شده است ...»

وصیت نامه امام خمینی(ره)

[1] صحيفه نور ج15 ص 442

أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجيم، بسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ، الحَمْدُ لِلّهِ رَبِِّ الْعالَمين، و تَوَکَّلْتُ عَلَي الله

اللّهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

- خداوند اگر یکی گرفت، بیشمار عطا کرد

مدتی است که طی یک ماجرایی خداوند این نعمت عظیم را به من عطا کرد. اینکه می گویم نعمت چون دلیل دارد. در روایات مختلف داریم که اَلبَلَاءُ لِلوَلَاء؛ امتحانات و ابتلائات برای دوستان و عزیزان است. به قول شاعر؛ هر که در این بزم مقربتر است جام بلا بیشترش می دهند. و در رأس این ماجرا اهل بیت(ع) هستند.

الحمدلله خدا توفیق عطا کرد و به مدد خودش با این ماجرا وفق پیدا کردم. درسته که بنده دچار ضایعه .... هستم و ظاهراً از برخی نعمات دستم کوتاه شد، اما نگران، ناراحت و نا امید نیستم، چرا؟ چون خداوند اگر یکی گرفت بیشمار عطا کرد، اینکه نوع نگاهم به برنامه های خدایی اصلاح شد، ایمانم محکمتر شد، توجهم به خدا و اهل بیت(ع) بیشتر شد، و انشاءالله اتصالم نیز بیشتر از قبل شده است. و اصلاً به لحاظ برنامه زیبای ملک خداوندی نگرانی، و خوف و حزن جایگاه ندارد؛ «أَلا إِنَّ أَوْلِياءَ اللّهِ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ».

- بنای خداوند بر خیر و رحمت است